Skip to content
1623

Parnassus, dat is den Blijen-bergh

Anoniem

Op de wijse: Van Courante Hansken. Magdalena die sonderss’ Laet ons al t’samen prijsen, Sy wijst den wech als een meesterss’ Om uyt sonden te rijsen. In sonden zijn wy haer eghelijck

By Godt den Heere bevonden: Ist dat wy volghen haer practijck Soo worden wy ontbonden. Van haer was over al de maer, Sy was een vat vol schanden: Sy quam tot Christum met misbaer, In liefden sy soo branden. Sijn voeten wiesch sy metter spoet Met haere bitter traene, Sy drooghde-se metten hayre soet, En kusten sonder af-staene. Met costelijcke salve me Heeft sy-se wel bestreken, Maer den weerdt dan dier ste En wou haer niet gheneken. Sy hoorde daer soo soeten woort: V sonden zijn u vergeven, Om dat ghy lief hebt soo’t behoort, Maer betert voort u leven. Na Christus doodt soo is sy langh Ghegaen naer een woestijne, Daer leyde sy een leven strangh En diende Godt allijne. Haer oeffeninghe was seer schoon In hoogh te contempleren, Ghelijck sy eertijdts was ghewoon Aen Iesus voet te studeren. Sy wiert ghedraghen alle dagh Van d’Enghelkens seer hooghe, Daer hoorde sy hun sonder verdragh Godt prijsen naer hun vermooghe. Tot heyligheydt en alle deught Was sy altijdt gheneghen, Daer veur heeft sy des hemels vreught Tot haeren loon ghecreghen. Oorlof Princersse Magdaleen,

Bidt Godt veur ons daer boven, Dat wy eens comen daer by-een Al in des hemels hoven. F.G.S.B.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Parnassus, dat is den Blijen-bergh · Anoniem · Poetry Cove