Op de wijse: Conditer alme syderum.
O felle doodt, die sult verstaen
All’ dat hier leven heeft ontfaen
Hoe bitter is ons u vermaen?
Niemant en kan u cracht ontgaen.
Ghy comt tot elcken in’t ghemeyn,
Ist rijck oft arm, ist groot oft cleyn,
Al die leven in ‘swerelts pleyn,
Al zijn sy oock van sonden reyn
Ghy neemt ons soo haest als ghy meught
All’ dat ons droevich hert verheught,
Ghenucht, gheselschap, spel en vreught,
Al waer’t oock inde jonghe jeught.
All’ die ghy raeckt met uwen poot,
Die moeten ruymen naeckt en bloot:
Soo wort het lichaem arm en snoot,
Begraven inder aerden schoot.
’Tgoet dat wy langh hebben ghespaert,
Met arbeyt groot by een vergaert,
Ontneempt ghy ons stout onvervaert,
Wy wordent quijt spijt onsen baert.
Alleen die doen naer Christus sin,
En wachten hun van quaet ghespin
Die suldy brenghen groot ghewin;
Deur u gaen sy ten Hemel in.
Maer die nu quaet van leven zijn,
En dienen dese werelt fijn,
Die brenght ghy inder hellen pijn,
Ghesloten van Godts soet aenschijn.
Prins, dit is wel den besten raet,
Dat elck een hem wel wacht van quaet,
En stel in eenen goeden staet,
Soo is de doodt tot sijnder baet.
F.G.S.B.