Op de wijse: Het wasser een rijck borgers kint. Het was een maghet suyver en net Vyt Dauids stadt gheboren Het staet geschreven inde Wet, Van Godt was sy verkoren. Sy was tot allen stonden Suyver van alle sonden: Sy is voorwaer // een spieghel claer Veur u maeghden eerbaer. Den Vijf-en-twintichsten van Meert De maen oudt vijftien daghen, Den Enghel quam met eeren weert Tot haer naer Godts behaghen. Doen was verwondert seere De edel maghet teere, Als sy daer sagh // het claer ghewagh Godts Enghel veur den dagh. Hy sprack haer aen met groot ootmoet Ave gratia piena.
Van waer soo comt my dese groet? Sprack die maghet Maria. Hy sprkack met claer vermonden: Ghy hebt gratie ghevonden, Weest niet vervaert // noch oock beswaert Ghyzijt van Godt bewaert. Ghy sult ontfanghen eenen soon Die ghy sult Iesvm noemen: Hy sal besitten Davids troon, Eeuwelijck sonder roemen. Sy sprack: wilt die bedieden, Hoe’t can in my gheschieden? Gheen man en kent // oft staet gheprent In mijn hert ongheschent. O maghet, en verschrickt u niet, Godts cracht sal u bewaren: Elisabeth u nichte siet Die is boven haer jaeren, Sy heeft nu met verlanghen Nochtans een soon ontfanghen, Ghy sult certeyn // zijn maghet reyn, En Godts moeder alleyn.
Prince. Als sy dees woorden hadde ghehoort, Sprack sy met ootmoet seere: Laet my gheschieden naer u woort. Siet de dienstmaeght des Heere: Terstont quam daer seer crachtich De Sone Godts waerachtich, In de fonteyn // suyver en reyn Veur ons allen ghemeyn. A.I.
Cookies on Poetry Cove