Op de wijse: Ghesegent zijn mijns liefs bruyn ooghen. Mijn siel wilt u in Godt verblijden En stellen allen druck besijden; Want sijnen naem is glorieus,
En sijn goetheydt is boven maten Veel soeter dan de honichgraten Sijn cracht is heel victorieus. Hoe wel heeft hy dit laten blijcken Als hy coos boven sijns ghelijcken, Den sanghen Ioseph veurwaer Hy heeft hem van sijn teere jaeren, Tot sijnen dienst willen bewaeren Om hem alsoo te maken claer. Een suyver lelie schoon in d’ooghe Noyt verbluysiert deurt ’t vier drooghe, Van oneerbare liefde snoot, In alle deughden hy schoon bloeyden Seer lustich in de liefde groeyden, Den dauw des Gheests hem overgoot. Als d’andere kinders hun vermaeckten, Naer ‘thuys des Heeren Ioseph haeckten, Zijnde maer seven jaren oudt Sijn boterhammen, fruyt en peren, Ghinck hy ’t kint Iesus presenteren, En sijn moeder seer menichfout. D’onnoosel gift des kints bequaeme Was Godts moeder soo aenghename Dat sy door ‘tbeelt die heeft ontfaen, Niet willende sijn siel bedroeven Heeft hem seer dickwils comen toeven Die haer soo ser was toeghedaen. Eens comend’ inde kerck als vore, Heeft haer Maria inden chore Met ’t kindt Iesus gheopenbaert, En heeft hem laeten daer met spelen ‘Twelck niet gheschiedt en is aen velen, En heeft alsoo haer jonst verclaert. Christus aen’t Cruys bebloedt te deghe Leert hem schouwen den breeden weghe Die tot d’eeuwich besueren leydt,
Dus hy oudt zijnde derthien jaeren Laet onbesmet de wereldt varen, Den cruyswech in te gaen bereydt. Het wit habijt met groot verlanghen Heeft hy te Steenfelt wel ontfanghen, Der witter Ordre seer bequaem, Alwaer haer kindeken vol eeren Aen Ioseph schonck de moeder des Heeren, En heeft verandert sijnen naem. Wie soud’ ten vollen ons vertaelen V heylich leven ons verhalen, O Ioseph salighen Godts vrient? Met deughden sachmen u bordueren V wit habijt al sonder trueren Dies u den hemel seer bemint. Hoe lieflijck wast veur u te sterven, Met uwen Iesus gaen be-erven Het rijck van ‘shemels vaderlandt, V doodt vereert met wonder wercken Leert ons u glorie aen te mercken, Die ghy ghecreghen hebt playsant.
Prince. Princen die zijt lief-hebbers trouwe, En toeghedaen ons lieve Vrtouwe, Volght Iosephs heylich leven naer, Hy sal met sijn ghebeden crachtich Veur u versoenen Godt almachtich, En ‘shemels vreucht verwerven claer. Ecclesiastici 43. ’s Hemels cieraet is de clarheydt Vander Sterren.
Cookies on Poetry Cove