Op de wijse als’t beghint. Bedroefde hertekens wat moet ghy lijden Als ghy verloren hebt des Heeren troost Verwacht hem weder tot allen tijden Ghy sulten weer crijghen met goeden oost.
Hy heeft u doch meer eere bewesen Boven de Engelen van hemelrijck, Deur sijne wondekens zijt ghy ghenesen En deur sijn armoede gheworden rijck. Al loopt de vyant tot alle daghen Om te verslinden dat Godt bemint, En soeckt de hertekens soo te deurgraven En seynt soo menighe tentatie wint. En wilt u daer in niet seer bedroeven Al is u leven maer eenen strijt, Het is u Heer die u wilt proeven Oft ghy altijdt patientigh zijt. Ten can u siele doch niet veel schaden, Al costet u somtijts vleesch en bloedt; Sterckt vrij u selven, weest niet beladen In druck in lijden en teghenspoedt. Wilt toch altijdt den moet vercloecken Soo schoone bloemkens waster alst vergaen: Der menschen troost en wilt niet soecken, Want Iesus ooghskens altijt open staen. Daerom de wereldt stelt aen een sijde En wilt met Iesu spacieren gaen, Heft op u Cruys, hy sal u leyden Daer roode welrieckende rooskens staen. De rooskens gheven soo lustighe stralen Sy zijn verciert met Iesus bloet Daer moeghdy alle soetigheydt uyt halen, Ghelijck dat bieken sijn honigh doet. Den wech is enghe seer nau om wenden Die u ten eeuwighen leven leydt; Die blijft volstandigh tot in het eynde De croone des levens in hem bereydt. Prins Iesus Heere wiltse all’ vertroosten Die nu in heymelijck lijden zijn, En met de liefde als ghy ons verlosten Verandert hun water in soeten wijn. A.I.
Cookies on Poetry Cove