Op de wijse: O Heer wanneer sal comen.
Ick hoor aen der voghelen singhen
Dat dit is den groenen tijdt,
Godts lof sy al volbringhen
En spelen seer verblijdt,
Sal den mensche niet veel meer:
Loven sijnen Godt en Heer,
Soo is hy ondanckbaer seer.
Al de boomen staen gheladen
Met haer bloessels vruchtbaer schoon,
Ende prijsen Godts ghenaden
Die haer setten hier ten thoon,
Siet dat den boom van u hert
Bloemloos niet ghevonden wert,
Tot Godts lof u keel op-spert.
Siet de kruyden op der aerden
Voetsel ende medicijn,
Loven Godt den Heere vol waerden
Die haer crachtigh groen doet zijn.
Groeyet oock in deughden schoon,
O mijn siele vlecht een croon,
Veur den Schepper op den troon.
Ghy zijt, o Godt, wonder crachtigh
Ws ghelijck en vint-men niet,
Want deur uwe hant almachtigh
Comet voort al wat men siet:
O ghy zijt den Schepper sterck
Al wat ick met ooghen merck,
‘Tis all’ uwer handen werck.
Maer o wat tijdt sal dat wesen
Als het eeuwich Mey sal zijn,
Als het hoopken uytghelesen
Blincken sal als sonne-schijn:
Mijn siel verlanght och!
Sal die Mey langh wachten noch,
Seght sy dickwils met ghekroch.
Heere naer u eeuwicheden
Wilt den tijdt vertrecken niet,
Siet doch, siet op ons swackheden
Ende merckt op ons verdriet:
Laet den Mey toch comen uyt,
Die uyt Christi wonden spruyt,
Ende vloeyt veur Christi bruyt.
A.I.