Op de wijse: Ick segh adieu, wy twee moeten schey. Godts moeder reyn, Aenhoort ons droevigh kermen, Want wy certeyn Als biekens naer u swermen, Ghy zijt van Godt ons toeverlaet Ghestelt, dus compt dan vrij te baet Den sondaers quaet // toont u weldaet, Wilt ons altijdt in noot beschermen. Ghy coulen dauw Blust doch des Vaders toren, Schoon eel berssauw,
Velt-bloemken uytvercoren Sxhoon duyf, groen taxken van olijf, Toont ons u moederlijck bedrijf, V goetheydt rijf // in ons beklijf, Soo en gaen wy niet verloren. Claer morghen-ster, V straelkens hooch verheven, Die schijnen ver, Verlicht ons sondigh leven, Brenghet in ons hert schoon jeught eerbaer Christum der wereldt sonne claer, Van u veurwaer // in’t openbaer; Tot salicheydt den mensch ghegheven. Ghy die oock zijt ‘tCaneel seer weert ghepresen, ‘Thert hem verblijt In u myrr’ uytghelesen, Verdrijft uyt ons der sonden stanck, Maeckt ons ghesont als wy zijn cranck, V weetmen danck // schoon wijngaert-ranck, Dat deught in ons comt gheresen Een paradijs Zijt ghy vol deughts ghegoten, Waer uyt de spijs Des hemels is ghesproten, Als Balsem geeft ghy goeden geur Een sterck confort in ons labeur Deur u valeur // in ons douleur Compt troost in ons seer haest gevloten, Palm-boomken groen Ghy recreeert ons sinnen, Deur u saysoen Ist dat wy u beminnen, Ghy zijt seer stervk victorieus Gheeft ons oock cracht, verstaet den reus Der hellen glorieus // maeckt genereus
Ons hert, op dat wy hem verwinnen, Reyn violet Ons hert onreyn van gronde, Maeckt puer en net En vrij van alle sonde, Versoetet al soet honichraet, Dat ons valt suer uyt goeder daet, Niet en verlaet // maer ons bystaet Nu en tot allen stonden.
Prince. Princerss’ eel greyn Seer princelijck verheven In ‘shemels pleyn Is u van Godt ghegheven Naer hem de alderschoonste croon; Boven d’Engelen staet uwen throon, Maeckt ons idoon // tot ‘shemels loon Vercrijght ons oock het eeuwigh leven. E.Z.
Cookies on Poetry Cove