Op de wijse: Dies est letitia, in ortu regali.
Ierusalem wilt opstaen,
Wort verlicht voor desen,
Want u licht is op ghegaen
Vyt Iacob ghepresen,
Voor een sterre schoon en Klaer,
Die de heydenen veurwaer,
Sien in hare steden:
Den Coninck van hooghen aert,
Is ons nu gheopenbaert,
Op den dach van heden,
Dese sterre triumphant,
Staet tot sijnen prijse,
Schoon in Orienten landt,
Verlicht sy de Wijse,
Dat sy komen soecken ras
Die gheboren koninck was,
Met vrolijcke seden,
In die stadt Ierusalem
Vraeghden sy neerstigh naer hem,
Op den dach van heden.
Waer is hy gheboren fris,
(Was haerlieder vraghen)
Die Koninck der Ioden is)
Sijn sterre wy saghen
Schijnen klaer in Oostenrijck,
‘Tis een teecken wonderlijck
Vanden Heer der vreden:
Wy komen met gaven sier,
Om hem te aenbidden hier,
Op den dach van heden.
In Bethleem slecht en cleyn,
Hebben sy ghevonden
Den Koninck der Ioden reyn
In doecxkens ghewonden:
Met wat grooter vreuchden fijn,
Saghen sy dat kindekijn
Schoon en reyn van leden:
Met sijn lieve Moeder vry:
Haer schatten openden sy,
Op den dach van heden.
Met wat grooter weerdigheyt
Vielen sy ter eerden,
Voor sijn hooghe Majesteyt
Die groot is van weerden:
Gout, wieroock, en myrrhe goet,
Offerden sy met ootmoet:
Sy hebben aenbeden
Dat kleyne kindeken teer,
Als haren Mkoninck, Godt, en Heer,
Op den dach van heden.