Op de wijse: Ghevet Sinte Merten wat. Kinders heft op u ooghen En wilt die naer my keeren; Den wech sal ick u tooghen Om Sinte Marten t’eeren Wilt sijnen loff vermeeren Wie ghy zijt groot oft cleyn Sijn deughden wilt vercleeren Blijdelijck in d’aertsche pleyn. Martinus jonck van jaeren Beminde Godt den Heere, En nam een groot behaghen
In Christus suyver leere, Maer om sijn jonckheydt teere En sijns vaders ghebodt, Doold’ hy hoe langhehoe meere Eer hy vant den wegh tot Godt. Al onder die soldaten Heeft hy omhelst de deughde, De sonde heeft ghelaten: Bemerckt dit jonghe jeughde, Aenhoort dit met een vreughde Volght sijn exempel naer, Bemindt hier al de deughde En de sonde vliet eenpaer. Aensiet oock Godts ghenade Aen hem seer milt ghegheven, Hoort naer die wonder daden Die hy hier heeft bedreven, De dooden hebbent leven Ontfaen door t’heylich Cruys, De duyvels heeft doen beven En verjaeght gheheel confuys. Noch doodt heeft hy ghevloden Noch ‘svyants boose treken, Maer vreesden Godts gheboden Aldermeest oyt te breken, Daerom is noyt gheweken Al van de rechte baen, Wilt hier op Christen kinders Wie ghy zijt, u ooghen slaen. In steden ende deurpen Wilt hier toch wel op mercken, Heeft hy oock doen afweurpen Die Afgodische Kercken, Den naem gheheel verweurpen Van Godt ghebenedijt, Heeft hy met grooten yver
T’allen canten seer verbreydt. O grooten vrient des Heeren Martine vol van deughde, Vwen lof wy vermeeren En singhen met een vreughde, Wilt toch ons jonghe jeughde Somtijts ghedachtich zijn, Maer in die laetste ure Helpt ons van duyvels fenijn. A.I.
Cookies on Poetry Cove