Op de wijse: Noch weet ick ses lustighe hoeren. Noch weet ick ses weerdighe Santen Boven in het hemelrijck, Sy worden ghe-eert aen alle canten Van soo menigh Catholijck Al teghen de pest // al teghen de pest, Sy hen thoonen // als patroonen, Om die te weiren van ons ghewest. De moeder Godts soo hoogh verheven Boven d’ander meest gheacht, Dickmael bidt sy (‘twordt beschreven) Veur ons menschelijck gheslacht, Al teghen de pest // al teghen de pest. (Treckt in o Geusen // u langhe neusen) Om die te weiren van ons ghewest. Twee martelaers seer groot van waerden Den eenen is Sinte Sebastiaen, Wel bekent hier op der aerden, Den anderen heet Sint Adriaen. Al teghen de pest // al teghen de pest, Wy hen eeren // t’elcken keeren, Om die te weiren van ons ghewest. Den derden en waer niet goed vergeten, Sint’ Christoffel wel bekent, ‘Theeft Geus neef te seer ghespeten Dat wy dit dus zijn ghewent.
Al teghen de pest // al teghen de pest By Godts vrienden // help te vinden, Om die te weiren van ons ghewest. Daer naer twee Heylighe Confessoren Den weerdighen vader Sint Antoon, En Sinte Rachus groot gheboren, Wy bidden hen met soeten thoon Al teghen de pest // al teghen de pest Om hun ghebeden // in s’hemels steden Om die te weiren van ons ghewest. Prius, dese Princen willen wy eeren, Als Catholijcken trouw en goet, Laet ons very hunnen lof vermeeren En scheppen goede hoop en moet, Al teghen de pest // al teghen de pest Godts gramschap stelpen // sy ons helpen Om die te weiren van ons ghewest. F.G.S.B.
Cookies on Poetry Cove