Op de wijse: Hoe wel soo moet het lusten, &c.
Och cost ick doch met desen
Reyn maghet uytghelesen
Loven u deughden schoon:
Want boven al ghepresen
Soo is u suyver wesen,
Ghy ijt der maeghden croon.
Ghy zijt een maeght vruchtbaere,
Een moeder, maeght eerbaere
Boven natueren cracht.
Onder d’Enghelsche schaere
Zijt ghy een sonne claere,
Een maen ons inden nacht.
Een vat vol alder deughden,
Een huys vol alder vreughden,
Godts tabernakel reyn,
In u schoon suyver jeughde
Godts Soon hem seer verheughde,
En quam in d’aertsche pleyn.
Met recht spant ghy de croone
Onder de maeghden schoone
Spieghel der reynicheydt,
Ghy zijt den gouden troone
Daer Godt in wilde woone
Den Prins der suyverheydt.
Daerom van die erf-sonden
Ons al ghemeyne wonden
Zijt ghy van Godt bevrijdt,
Van’t quaet zijt ghy ontbonden,
Noyt vleck en is ghevonden
In u tot gheender tijt.
In u is ons gheboren
Den Sone Godts verkoren
Christus ghebenedijt:
Deur hem wy (die verloren
Waeren) zijn nu herboren.
Dus ghy ons leven zijt.
V moederlijcke ooghen
Wilt tot ons neder booghen
Neemt ons in u behoedt.
Wilt ons van sonden drooghen,
En u bermhertich tooghen
In druck en teghenspoedt.
-En naer dit droevich leven
Als wy sullen staen beven
Veur Godts oordeel benauwt,
Wilt ons doch niet begheven,
Maer helpt ons sonder sneven
Op u ons herten bauwt.
A.I.