Skip to content
1623

Parnassus, dat is den Blijen-bergh

Anoniem

Op de wijse alsoo’t beghint. Nv laet ons allen danckbaer zijn, Ons Heer ons Godt, ons Vader, Die ons van bier, van wijn, van dranck Versaet heeft allegader Van vleesch en ander goede spijs Ghecockt, bereyt seer menich-wijs Wilt hem u herte aencleven, Hy en sal u niet begheven. Den Sone Godts ghebenedijdt Die willen wy mede loven, Die ons van sonden heeft bevrijt, Wanneer wy waren verschoven, Die ons soo minnelijck heeft ontfaen, Ende inder noot niet af en sal gaen, Bemindt hem in dit leven, Hy en sal u niet begeven. Wy dancken oock Godt den heylighen Geest, Van sijnder visitatie, En hadde hy by ons niet gheweest,

Dus vreucht waer tribulatie, Hy is een trooster in’t verdriet, Want sonder hem en connen wy niet Wilt hem u herte bereyden, Hy en sal van u niet scheyden. Wy willen den weerdt oock dancken seer, Die’t al heeft laeten coken: Hy heeft zoo wel bewaert sijn eer, Want ons en heeft niet ghebroken, Wy dancken oock ’t gheselschap goet En zijt vrolijck met herten soet: Dat ghy hier zijt ghecomen, Wort danckbaerlijck ghenomen. Wy en willen oock vergeten niet, Die van hier zijn ghescheyden, Op datse Godt uyt alle verdriet Al in sijn rijck wil leyden, Want soo wy doen, sal ons gheschien, Wanner wy oyt dit leven vlien, Aldus soo wilt veur desen Eenen Pater noster lesen.

Prince. Wy willen ons wat verblijden nu ‘Tis nu eenen dach van vreughden Van swaericheydt ons maecken schuuw Soo moghen wy wat verjeughden: Den bogh’ mach altijt niet ghespannen staen Hierom soo laet nu droefheydt gaen, ‘Tis nu geenen tijdt van schreyen, Wy willen ons wat vermeyen. A.I.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Parnassus, dat is den Blijen-bergh · Anoniem · Poetry Cove