Op de wijse: Margoton mon petit coeur . Gheluckigh zeer mijn zijn-sy, o Heer, Die in u huys nu woonen; V soeticheyt verheught hen seer, Reyn liefde sy u thoonen Sy loven u in een eeuwichetdt, En singhen schoon Lof-sanghen, Dat ghy sulcken stadt heur bereydt Daer ghy u trouwe dienaers in leydt. De stadt is uyter maten schoon, Sy sal oock niet verwusten; Want ‘tis uwen heylighen throon: Wy soud’ daer naer niet lusten? Daer de vreught is sonder gheclach, Daer ghegundt wordt soet te rusten, Daer duysent jaer zijn eenen dach, Daer men Godt looft sonder verdrach. Soeckt dese stadt doch allegaer, En wilt de werelt laeten: Haer mueren zijn van Iaspis claer, Van sijn gout zijn haer straeten. Van ghesteent’ en peerlen net Is verciert schoon boven maeten De poorten zijn soo fray beset
Gheen vyandts aenslach haer en let. De Borgers van de stadt Godts reyn Verciert met rijcke cleeren, Hebben hier in d’aertsche pleyn Ghedient den Heer der Heeren. Met den bruydegom zijn ghegaen Inde feest die niet en sal keeren Want haer lampen, naer sijn vermaen, Versien van olie branden voortaen. Daer is haer meeste vreughde gewis, Die sy hebben waerachtigh Godt claer t’aenschouwen soo hy is In sijn schoon wesen crachtigh. Van sijn claerblinckende aenschijn goet Worden sy versayt eendrachtigh Van all’ ghenucht’ en vreughden soet Die hen altijt doet scheppen moet. Oock hebben sy vreught en melodij t’Aenschouwen de schoon vriendinne Mariam Godts moeder maghet blij Die hemelsche Coninghinne. ‘Tgheselschap der Enghelen excellent Verheught med’ zeer haer hert en sinne Oock de schoonheyt der hemelen jent; Behalven ‘tgheen ons is onbekent. De vreught is onuytsprekelijck Die haer nu is ghegheven, Om dat sy weten sekerlijck, Dat haer naemen zijn gheschreven In ’t boeck des levens omgedeckt, Dat sy daer eeuwigh sullen leven Van alle wee vry onbevleckt: Dit maeckt haer vreught geheel perfekt. Daer en is droefheydt, noch verdriet, Gheen lijden mach haer crencken; Maer watter is, en weetmen niet
Gheen hert en can bedencken De schoonheydt van dees nieuwe stadt Die men ons zal schencken, Met all’ haer glorij, vreught en schat, Saligh is hy die dit wel vat. Vrome Catholijcken fier, Wilt dit wel versinnen, En versmayde de werelt hier Om dees stadt te winnen. Denckt wat Godt daer heeft bereyt Veur die hem te recht beminnen, En draghen met verduldicheyt. ‘tCruysken dat hen is opgheleyt. A.I.
Cookies on Poetry Cove