Op de wijse: Schoon lief wilt my troost gheven. Een maeghdeken alsoo schoone Woont in des hemels troone Mijn siel heeft sy deurwont, Sy heeft der liefden stralen Vyt den hemel laten dalen In mijnder herten gront. Daerom schoon lief vercoren Van Conincx bloet gheboren En laet my doch gheender tijdt, Wilt my meer inslammeeren En mijn hert t’uwaert keeren Met u liefde my bevrijdt.
’Tis reden u te beminnen Die bovende Seraphinnen Blinckt in des hemels troon, Want ghy zijt uytghelesen Tot onser baet te wesen Die moeder Godts idoon. O Godts edel figure O salighe creature Ghy moet wel wesen jent, Want ghy het hert des Heeren Deurwont hebt t’uwer eeren Deur y schoonheydt excellent. O mondeken root ghepresen V wanghskens reyn in’t wesen Die zijn als een granaet Dees schoonheyt vol van deughden Heeft u ghebrocht met vreughden Tot alsoo grooten staet: Puer leliken vanden dalen Vwer ooghkens clare stralen Deurlughtigher als cristal Die hebben uyt ‘shemels salen Iesum doen snellijck dalen In ons catijvigh dal. Men can uyt u ghespeuren Dat ghy oock zijt van geuren Als wijngaerts bloemkens soet, En u vergulde kleeren Gheven tot staets vermeeren Een reuck van wieroock goet. Ghy groen warand’ ons Heeren Wilt ons oock recreeren, Versoet dat ons valt suer, Den boom des levens groene Die uyt u spruyt in’t saysoene Maecke ons van sonden puer.
Den put daer ons het leven Van Godt is uyt ghegheven Zijt ghy, verdrijft de doodt, Vermaeckt ons groot en cleyn O levende fonteyne Helpt ons uyt alder noot. O throon Godts van ivoore Godts Arck als een thresoore Ghemaeckt van puren goudt, Ghy zijt ghecroont o schoone Coningin met eender croone Verciert seer menighfoudt. Princers lief uytvercoren Ons kermen wilt aenhooren Van ‘sduyvels listen groot, Beschermt ons al ghemeyne, Want ghy naer Godt certeyne Ons hulp zijt inder noot. E.Z.
Cookies on Poetry Cove