Op de wijse van Malheureuse banden.
Gheluckich is den mensche
Die in deuchden persevereert,
Die sal na hare wensche
Besitten de eeuwighe vreucht
Sonder pijn en smert
Sal haer jonck hert
Scheppen een nieuwe jeucht.
Hierom wilt niet vertoeven
O jonghe maeghdekens teer,
Maer wilt dit wel bevroeden
En schenckt u jeucht aen Godt den Heer
En verachtet al
In dit aersche dal,
Dat u treckt tot swerelts eer.
Soo suldy ontfanghen voor loon
De croon van peerlen fijn,
Ghy sult wesen seer schoon,
En sult eeuwelijck in vreuchden zijn,
In des Hemels hoff
Des Heeren loff,
Suldy singen met d’Engelen fijn.