De pypenmaaker.
Wyze: Wat is het schoon, enz.
Ik maak een pyp, van brooze klei en aarde,
En leer hoe broos het leven is,
Daar het aan my nog zoete blydschap baarde,
Voegt aan my ook de erkentenis,
Om dat 'k nog vrolyk werken mag,
En 't brood verdien op iedere dag. bis.
Zyn wy dan 't saam ter winkel neêr gezeeten,
Het zy by dag, of by de lamp,
Laat ons in 't werk nimmermeer vergeeten,
Dat ons leven is als een damp;
De pyp die dus onze aandagt wekt,
Is 't die aan ons tot leering strekt. bis.
Zouden wy dan de dronkenschap beminnen?
Of lasterzucht ten dienste staan?
Neen! vrienden, neen! wy zullen ons bezinnen,
En 't kwaade voorbeeld tegengaan,
Die naarstig werkt, en zuinig leeft,
Is 't die des winters voedzel heeft. bis.
Niets zal ons dan in naarstigheid verhindren,
Men zie, gestadig werkend, toe,
Zorgdus, vol vlyt, voor onze vrouw en kindren,
Dat elk hen voor 't gebrek behoê;
En Kasten wy, zy tremmen meê,
Zy passen op de scheur en gleé bis.
Laat ons te saam, by 't vormen, of by 't rollen,
By 't wyeren, oplettend zyn;
Zoblyft ons werk by 't glazen, en by 't snollen,
Geroemd aan 't Y, en Maas, en Rhyn,
Zo is 't dat pypemakery,
Aan ons toe nut, en voordeel zy.