De lof der braafheid.
Wyze: Elk zinge de eer van Zoutmans glorie.
Braafheid aw waardy te kennen,
Is de hoogste weetenschap;
Uw bevelen op te volgen,
't Spoor van d'eerste glorie-trap,
Buiten u zyn alle deugden,
Zonder aanzien en bestaan,
Buiten u doen vreugde en blydschap,
Nooit den ted'ren boezem slaan.
Buiten u zyn ryken ledig,
Gaart geen grenslooze overvloed,
Word geen geldzucht ooit verzadigd,
Nooit de rust der ziel gevoed.
Wie, ô Braafheid! dierbaar kleinood!
Zoude niet zyn' besten schat,
Gaarne om u ten offer bieden,
Wenschen dat hy u bezat’.
Door u wordt het waar genoegen
Vastgesteld nooit uitgeroeid.
Door u, reine menschenliefde
Voor des naasten heil ontgloeid.
Door u krygt de samenleeving,
Luister, duurzaamheid, waardy,
Bloeyen ambacht, kunst en handel,
Ja de gansche maatschappy.
Hy, die u ontbeert, mist alles,
Wat tevredenheid verwekt.
Hy, die u bezit, heeft alles,
Wat tot zuivre vreugde strekt.
De armen mogen hooploos zuchten,
Daar hen angst en zorg bezwaard;
Maar uw troost is in den rampspoed,
Hen een hemel op deze aard.
Braafheid, temster van den laster!
Pylaar van het heilig recht!
's Jongelings cieraad! roem der grysheid!
Stichter van den dierbren echt!
Kweekster van de oprechtste vriendschap!
Heilbewerkster! dierbaar pand!
Leef! - herleef in vollen luister,
Tot een eer voor Nederland!