stem: O schoonste Personagie, &c.
1. WAt zang vervult mijn ooren? Wat Hemels-licht, met tintelend' ghefloncker, Komt door de wolcken booren? Dat tusschen 't grauw, en blauw; nu klaar, dan doncker Soo vlytich sweeft//en straaltjes gheeft: Ghelijck een Noorder-starre, Wiens held're schichten, 't Bevlies de oogh toe-lichten Gaen van varre.
2. Ghy siet de Leyd-star dringhen Door 't Oosten heen met sijn geswinde stralen. De tintel-lichten springhen; 't Schijnt datse in haer ommeloop verdwalen.
De silv're Maen//doet stille staen Haer vlugh-ghevlerckte Paerden, En van haer wielen//komt sy ghebuyghsaem knielen Totter aerden.
3. De Hemels-Borgeryen, Met snaer-gespel van Harpen, en van Luyten, Komen den Mensch verblyen Met sulck ghequeel, 't gheen mijn pen niet ken uyten; Sy singhen bly//de glori sy De Nieu-geboren-Cooning, En vree de Menschen, Die willen, 't gheen wy wenschen d'Aertsche wooning.
4. Wrijft op (o! Mensch.) u ooghen, Die door de sondens-dampen zijn belommert; Waer door ghy zijt bedroghen, En t'rustich hart met sorgen staeghs becommert Om gheldt, en goedt//in over-vloedt (Door woecker van veel zielen.) By-een te garen//so dat de Werelts-scharen Voor u knielen
5. Ha! goudt-gierighe Wolven, Die (als een kancker.) in het vleesch der armen V selven hebt bedolven, Schudt uyt u maegh, en u ghevulde darmen; Daer is een schat//t'gheen t'al bevat, In Bethlehem te soecken, Dat kent ghy winnen//so ghy u boose sinnen Wilt vervloecken.
6. Schut uyt u oude vellen, (Gelijck de Slang) tusschen de scherpe hagen, En gaet u Heer toe-tellen Leed-wesens-som, voor u verquiste daghen, Kruypt als een Slack//met sondens-pack, Voort ted're Kintjes voeten, Hy sal u sonden//af-wasschen, en u wonden Heel versoeten.
7. Comt Princen wilt u spoeyen, En offert op u Scepters, en u Croonen: Op dat wy moghen bloeyen (Soo lang wy in dit dal der tranen woonen.) In liefd', tot Godt//en sijn Ghebodt Soo planten in memori,
Dat wy in vreden//dit Iaer mogen besteden Tot sijn glori. Amen. Lijdt en Vermijdt.
Cookies on Poetry Cove