Op de Wijse: VVilt my niet straffen Heere.
1. HEt zaet der vruchtbaerheden
Ons belooft, heeft vertreden,
't Serpent syn listen quaed:
Want hy is nu gheboren
't Welck ons langh was te vooren
Voorseyt door Godes Raed.
2. De Harders op den Velden
Haer Schapen 'snachts verselden,
Met een gherust ghemoet
De claerheyt Gods verresen
Bracht haer in groote vreesen,
Maer 't was voor 't suer, het soet.
3. Godts Enghel tot haer seyde
Vreest niet, ick u gheleyde
Op 't spoor en rechte pat:
Want waerom wildy suchten,
En bevreest voor my vluchten,
Gaet heen in Davids stadt.
4. Daer sult ghy sien ghebonden,
In doecken vast bewonden
V Heylant, Soen, en Heer.
Daer leyt hy in een Kribbe,
Een Rib van onse Ribben,
Die u comt tot bekeer.
5. O Prins laet ons nu soecken,
Dat wy ons Leen vercloecken
Voor dees tijt, en hier naer
Laet d'Yver ons behouwen,
Dat onse sond' ons rouwe
Van't ou, int Nieuwe Iaer.
Gheen quaet met quaet vergelt.