Stem: In kleynicheyt leef ick onbenijt.
1.DE tijdt gaet snel, en keert niet weer, Maer oudert den Mensch, Die goe Godt gheeft ons sulcken Leer Om mercken, sijn wercken, en 'tstercken In ons goe wensch.
2. Maer de vruchjes vande deucht Wy stellen ter zy, En lieven onse levens vreucht Met lusjes, van rusjes, vlays-blusjes, Niet dencken wy.
3. Dat dees overdadighe prael, En moedicheyt hooch, En swerelts wanckel altemael Is nietich, verdrietich, al bietsich, Wel schoon int ooch.
4. Aenschout hoe 't een in 't ander Iaer Ons ayntje verwist, En d' Maentjes telckes na mekaer Blijck gheven, hoe 't leven, moet sneven In d'houte kist.
5. Wat helpt des werelts lusticheyt En hare cieraet?
Niet anders dan onrusticheyt, Harts wroeging, geen noeging, in d'boeging Van vredes staet.
6. 't Vernieut hem al door Godes macht, En steunt op sijn ghena, De Son en Maen hy door zijn cracht Laet schijnen, en dwijnen de zijnen Over goe en qua.
7. 'T ghevogelt 'tjuytert seer verblijt Int groeysaem Wout, Haer veertjes veranderen opper tijt Alleenich, sijn deenich beweenich Wy Menschen stout.
8. Wy houwen onse ouwe rock, En wassen om veyl So stijfjes int an-treckende jock, Wy groeyen, en bloeyen, verfoeyen Ons eyghen heyl.
9. O zotte dwaesen als wy zijn, In ons eyghen licht, Wy lieven ons selven wel in schijn, Ia bouwen, vertrouwen, en houwen Op swerelts sticht.
10. Dat so wanckelijcken staet, En onbesorght, 'Twelck ons ten lesten dick verraet Laet ons Leeren, verneeren, en keeren Tot onsen Borght.
11. Vernieuwen laet ons nu dra, En vertrouwen op hem d'Hemelsche Stichter en ons Manna, Die ons sal loonen, en kroonen, ja toonen 'T nieuwe Ierusalem. I.I. Verwan. Graech na goen Yver.
't AMSTELREDAM, Ghedruckt by IORIS VESELER, ANNO 1620.
Cookies on Poetry Cove