Op de Wijse: Vanden 23. Psal. Mijn Godt voet my.
1. VErdoolde Mensch Waer toe neemt ghy u ganghen? Ghy leeft nae wensch, Maer wert list'lijck omvanghen, In s'Duyvels strick 't Welck (laes) is te beklaghen! Een ooghenblick Can endighen u daghen, Gheen uur noch stond' Word' u alsins ghegeven. Besteed' u pondt Van d'Heere hooch verheven.
2. O Heylandt Godt Met u volnoechde Scharen, Reyckt ons een Lot 't Gheen wy eeuwich bewaren: Int midden punt Des hart en ziels inwendich, Laet 't zijn ghegunt Van u Vader behendich: Die nae u Leer, Met vreuchde naerstich hooren, Sult ghy O Heer, Openen gheest en ooren.
3. Verlicht 't verstant Van veel verdoolde Lieden, V milde handt Wil roeyen en uytwieden: Leeraers ontrou Die d'arm verdoolde Schapen, Door schijns berou Vaeck soecken te betrapen: Verfoeyt onsoet Dees volckeren quaetaerdich, En stiert heel vroet Voor twist veel vrede vaerdich.
4. Christus die seydt: Wee d'Herders die mijn Kudden Niet wel en weydt, Zal hy als stof doen schudden: Den Satan loos, Die Petrus vaeck begeerde Te siften boos, Maer Godt dit tegen-weerde: Soo dat gheen macht Het Serpent sal ghewerden, Die nae 't Woort tracht, En blijft in hem volherden.
5. Heylich alleen Een eenich Godt in wesen, Sijt ghy ghemeen O Heylant waert ghepresen: Niet en begeert Ghy den doot der Sondaren, 'T zy hy bekeert Nae Schrifturens verclaeren: Ist gheen vermaeck, Dat wy zien wonder wercken, O groote saeck, Wy hier niet eens opmercken.
6. Bedroefde tijdt Bedorve snoode eeuwen, Daer d'een niet lijdt Des anders roep en schreeuwen, Elck meent voorwaer Hy recht heeft in sijn zinnen, En volghen naer Al een Herder te minnen. Niet sullen gaen Al int Rijck, die daer Heere Roepen, Voortaen, Maer die doen zijn begeere.
PRINCE.
O Prins ghedenckt Wat Christum heeft gheleden, Wt Yver schenckt Hy Leering en Ghebeden In overvloet, Wilt zijn voetstappen volghen O Mensch verwoet V Gheest sweeft heel verbolghen: Bekeert u hart Versmijt veel snoode//lusten, V naeckt gheen smart, Maer sult by Gode//rusten.
Cookies on Poetry Cove