op de voys: 'tIs huyden een dach van vrolijckheydt, &c. RIjst uyt den slaep der sonden snoot, VVeest vvacker en voorsichtich: Siet op o mensch! 'tis hooghe noot, VVant die saeck is so vvichtich. Van d'aerdsche schat sy niet belangt; Maer daer u salicheydt aenhangt.
Het hoochste goedt verkoren. Den ouden mensch vvillich versaeckt, VVilt ghy ziin als een kindeken naeckt Vernuvvt ende herboren.
Den ouden tiidt is snel voorheen, Gheliick een vvindt ghedreven: Maer d'oude mensch berooft van reen, Is oudt en boos ghebleven. VVaer in dat hy verhart, verstiift, Door d'oude lust die hem soo driift In 'svverelts vals behaghen. Die moetvvillich in sonden bliift, En met God niet is ingheliift, Die salt te laet beklaghen.
Tracht nu (de nuvve tiidt begint) Nae nuvve goede sinnen: Den nuvven mensch God seer bemint, Die met nuvv liefd' beminnen Ziin VVaerheydt, ziin VVoordt, ziin Leer, Met nuvv vertrouvven inden Heer. Die mensch mach hem verblyen: VVant Godes gunst, Gods heyl vol eer, Gods zeghen sal nae ziin begeer Hem seer ghebenedyen.
Die d'oude boosheyt staech behaecht,
En kiest tot ziin vermaken, Die vvert int leste hart gheplaecht Met klaecheliicker vvraken. Een verschrickeliick loon van't quaet Sal volghen nae de boose daet. Och menschen laet het quade, Bekeert u nu eert is te laet, Devviil den toegang open-staet Tot de kroon der ghenade.
Die voor d'oude valscheydt gruvvt, En 'toude quaet recht haten, die vverden inden gheest vernuvvt, En Gods nuvve lidtmaten. De Heer vernuvvt dan haer ghedacht: De Heer die gheeft haer versche kracht: De Heer vervormt haer vvenschen: De Heer heeft op dit nuvv-volck acht: De Heer beschermt dit nuvv-gheslacht. VVel salighe nuvv menschen.
Cookies on Poetry Cove