op de voys: Wanneer ick slaep voel ick mijns levens vreucht.
1. VErstockte mensch afkeerich van het goet, Die nae u wensch in dreck der sonden wroet,
En wentelt met gheneucht, in 'swerelts vreucht: In ydelheyt verwert//hangt ghy daer aen u hert, Hanght ghy daer aen u hert ghestadich, En acht niet op 'tgheen u is schadich.
2. Men niet en acht de pronc des claerheyts schijn; Noch men niet tracht na deuchdens waerheyts lijn: Maer yder blijft verselt//ende gheknelt Van vleesche vanden sacht//en domme sinnens cracht En domme sinnens cracht ghetogen: Ach keert, ach keert ghy wort bedroghen.
3. Wat worstelt ghy in ydel twisten voort, En aen d'een zy verwerpt Gods heylich woort, 'tIs niet der liefden aert//voorwaer het baert Afgunst, onmin, onvree, brengt nijt en toorne mee, Brenght nijt en toorne mee ontsteecken, Laet af van sond' ende ghebreecken.
4. Ach mensch ghy siet hoe Godt sijn straffe dreycht, Waerom ghy niet u dan gehoorsaem neycht, Aenschout aen 'sHemels tent//sijn straf geprent, Een toornich teecken is//van sijn gramschap gewis Van sijn gramschap gewis ontbonden Tot smaet en schult van onse sonden.
5. Staet af van prael, o liefdeloose Christ!
En altemael van u ghespitste list Aevaert het nieuw verbondt//ghy wert ghesont, V brallich trotsen quaet//en lust des vleesches haet En lust des vleesches haet midts desen, Soo sult ghy nieuw herboren wesen.
6. Leght af, leght af den oudt besmetten mensch, Want wt het kaf, ghy krijcht het al na wensch. En wallicht van't Manna niet: maer neerstich bidt eenpaer Op des Heeren Altaer//danck offer doen In dese Nieuwe Iaer wilt loven Den Heer die sijn Troon heeft hier boven.
7. Aenhoort de galm der Enghelen soete sanck, Wiens held're psalm tot inde ooren clanck Van die Herders bevreest//ende bedeest: Want haer bevinc een schrick//in eenen oogenblic In eenen ooghenblick door thoren, Hoe dat de Heylant was gheboren.
8. Een waerde schat van d'opper Prins sijn soon, Op aerde dat u werde aengheboon De sendingh van den Helt//die met ghewelt Door liefde yvers cracht//verwortelt heeft de macht, verwortelt heeft de macht der sonden Waer aen dat ghy steets waert gebonden. T.H. Yvert na 'trecht.
Cookies on Poetry Cove