op de voys: O schoonste personagie. 1. SElfstandich God in wesen, Die uyt u bron van miltheyts louterheden, En goetheyt hooch gheresen, Sent dynen Soon op d'aerde hier beneden: Wt uwen throon, ons aengheboon Tot salicheyts behouwen Van alle zielen, wiens buychsaem herten knielen Met vertrouwen.
2. O Dubbel-rijcke schatten: O goetheyt Gods die d'Hemel blauwe luycken Van miltheyt doet ontspatten: Dat wy door Christ de salicheyt ghebruycken: Wiens blinckend' licht, ons onderricht En is aen onse voeten. Den morghensterre, door dien dat wy van verre God ontmoeten.
3. Hy, uyt wiens aders spruyten De volheyt veel der Goddelijcke dinghen: Sijn gaven gaet ontsluyten Hy sent de Liefd' en Vrede sonderlinghen, Met woorden soet, als Honich goet, Dat de vreedsame Byen In't korfken teder, onder malkander neder Komen vlyen.
4. Ick en ben niet ghekomen, Seyt d'Heylandt van de uytverkoren zielen, Met onrust inghenomen, Te brenghen 'tsweert en oorlogh om vernielen: Maer uyt mijn schoot, de volheyt groot Van liefd' en vree te gieten: Op dat de menschen, die na de vrede wenschen Haer ghenieten.
5. Ghelijck zijn mont toeseyde In gulde spreuck van Godheyts waerde reden, Dat waer vreeds eenicheyde Was, daer sou hy zijn met de seghen mede. Met lieve stem, roept hy tot hem In d'Hemel hooghe troonen, By d'Enghel reyen, die tot de vrede leyen Om te woonen.
6. In yver wilt vergaren Met soete vree onder de lieve lommer En schaduw'-rijcke blaren, Van dese Vorst des Vredes sonder kommer, En blijcken doen, het soete groen Dat uwe Bykens suyghen Wt Christi bloemen, om ware winst met roemen Te ghetuyghen.
7. Princen die zijt deelachtich Den overvloedt van d'opperheylsche Rijcken, Leeft minnelijck eendrachtich, En wilt van Liefd' en 'tware Woort niet wijcken. Tracht met malkaer//in't nieuwe Iaar Als danckbarighe schapen, Ws Herders goedich//in deughden overvloedich, Vrucht te rapen. Pieter A. Elck raept wat.
Cookies on Poetry Cove