Op de wijse: Alst beghint.
De mey dees vrolicke soete tijt,
Die door haer groente elc verblijt
Verwect des jongers sinnen,
Verwect des jongers sinnen
Tot het lieflijcke spel der minnen.
Liefde te draghen is verdriet
Daer d’een bemint en d’ander niet
Oft als dees nijders trecken, Oft als, etc.
In liefd’ doen liefd’ ontbreken
Maer liefd’ te dragen dat is lust
Als het in liefs behaghen rust,
Die liefd’ met liefd’ wil loonen, die liefd, etc.
Dees liefde moetmen croonen.
Sulck ooch lonckt deerlijck over sy
Dan tlichaem veer is, en thart na by,
maer loeroocht sonder schromen, maer etc.
Dat men vrylick by een mach comen.
T’ooch is een dienstbo van het hart,
Maer het en sterckt sich omvert.
Als lieff is uyten oogen, Als lief, etc.
Soo heeftet geen vermoghen.
Ghy Prinskens die uyt vryen gaet
En loeroocht niet meer over straet,
maer lonct van over syen, maer lonct, etc.
Wildy verholen vryen.