Op de wyse alsoot begint. Vryer. Ick peyns om een persoone, Nacht ende dach so swaer Want daer en is gheen schoonder In mijn sinnen voorwaer Ick wou dat ick altijt by haer waer, Ick woud dat ick altijt by haer waer Dat ick by haer niet wesen en mach Elck uyr dunckt myn een Iaer. Vrijster. By mijn ghy moecht wel wesen
In eer vroomicheyt en deucht Ick en can u niet ghenesen Ghy verwacht van my gheen vreucht Dus doet u hartgen gheen ongheneucht Dus doet u hartgen gheen ongheneucht Mijn Ouders raet achtent voor quaet Nu wijckt terwijl ghy meucht Vryer. Niemant mach ickt gheclaghen Dan alleyn die ooghen mijn In mijn hart so moet ick draghen Het heymelijck lyden myn Schoone woorden verleendense myn Schoone woorden verleendense myn Waer door sy weet, alle myn secreet Nu laet sy my in pijn. Vrijster. Al weet ick u secreet dat ghy myn seer bemint Laet myn doch zijn vergheten En wilt doch niet wesen verblint Ick bid u toch en aenmerckt het ent Ick bid u toch en aenmerckt het ent Op dat ghy niet, compt int verdriet In also swaer torment. Vryer. T’is onlancx gheleden dat ickse laestmael sach Doen waer ick wel te vreden Maer nu treur ick met gheclach Ick en cans niet langher wederstaen Ick en cans niet langher wederstaen O lyden groot, o bitteren doot Ick en can u niet ontgaen. Vrijster. T’is waer dat ghy myn moeten Als ick u laest aensprack, met woorden ick u groeten Laet varen het onghemack T’is al om niet wat ghy begint T’is al om niet wat ghy begint Het moet zijn gheclaecht, dat ghy dus jaecht En loopt teghens die wint.
Vryer. Schoon lief ghedenckt myn pyne Nu ick dus desolaet, van u absent moet zijne Troost mijn eert valt te laet Mijn hartgen dat leyt in desperaet Mijn hartgen dat leyt in desperaet Ick waer content schoon liefken jent So ghy myn quaemt te baet. Vrijster. Wat wilt ghy u beclaghen Van myn absent te zijn Te vergheefs ghy t’been gaet knagghen En doet u aen groote pijn Ick en sal u toch tot geen termijn, Ick en sal u toch tot geen termijn Vertroosten siet, uyt dit verdriet Keert van myn u aenschijn. Vryer. T’is pijn al boven maten, want ghy die oorsaeck zijt Dat ick myn lief moet laten En leven in swaer verdriet T’is ongheluck hoort myn bediet T’is ongheluck hoort myn bediet Ick peyns en ly, ghy zijt party Vant gheen dat my gheschiet. Vrijster. Met recht so machmen wel segghen Dat ghy die sotten slacht, so ghy u liefde gaet legghen Datmen op u niet en acht Dus voort aen nae een ander tracht Dus voort aen nae een ander tracht So doet ghy wijs, ende onfangt prijs Stelt myn uyt u ghedacht. Vryer. Adieu Princesse schoone, adieu die t’hart verheucht Adieu Lief hout u vromen Verkeert altijt in deucht Adieu myn Lief myn shartsen gheneucht Adieu mijn Lief myn shertsen gheneucht Adieu Ioncvrou ick blijf ghetrou
Peynst om myn als ghy meucht. Vrijster. Ghy noemt myn u Princesse Maer het is op een ydele gront Verkiest een ander gentlesse Met haer maeckt vast verbont Ick sal u toch tot gheender stont Ick sal u toch tot gheender stont Vertroosten siet, al ist u liet Hoe wel ghy zijt ontfonckt.
Cookies on Poetry Cove