Stemme: Soet is den naem.
VVaer ick myn weyn
Of tot allen stonde keere
een suyver greyn, benaut het harte myn
In swereldts pleyn, niemant als sy vol eere
Nu t’hart alleyn aendoet eenige gleyn
T’schijnt nu dat ick certeyn
Deur ghepeyns gheheel verdwijn
Godt weet hoet met myn lyden staet
En t’hart in liefden strijden gaet,
Nu het gheen verblijden, vaet
Noch eenich medecijn.
Een hardt en macht
Eylaes niet al verdraghen
Die smart onsacht, die my nu doet ghequel
Doch mocht myn wacht
Int eynde troost te bejaghen,
Ick nam gheen acht op dees onruste fel,
En liefken mijn ghedacht
Maer in wellust fael,
Dus hem doen lief u graey // gheeft
Die t’harte vol temtaey // heeft
En altijd mee turbacy leeft
Ia liefde (Lief) rebel.
Jonste doch baert
Aen hem die ghy dat leven
Mijn druck beswaerchter int aersche dal
En toont den aert der oprechter verheven
So sal verclaert zijn u lof over al
Daerom liefken bewaert, mijn myen en misval
So salmen tot een idone // u
Met Venus cransse croone // nu
En invidia toonen // schu
Die bitter is als gal,
Niet dan Princes in u stel ick mijn hope
Comt onder dees, toont u liefde soet
Laet my oock fres
Deur sulcx u deucht becoopen,
O myn maystres, soo sult ghy gheven boet
Stortende Lief u les, met een honich vloet
Tot spijt die dat beletten, saen
En altijd hare netten, slaen,
Rontom met een opsetten, waen
Seer fenijnich verwort.