op de wijse: Ick was onlangs gheleden, gheraeckt ten avontspele.
Om een die ick beminne
Soo treur ick menichwerven
Sy staet in mijnen sinne,
Nochtans moet ickse derven,
My dunckt ick moet tbesterven,
want het valt my te swaer,
Nae haer heb ick verlanghen,
Om te moghen ontfanghen
Een troostelijck woordt maer.
Daer is gheen cruydt ter Aerden
Da my hier troost mach gheven,
Noch dranck, hoe groot van waerden,
Dan die Liefste verheven:
Want sy oock staet gheschreven
Alleen in s’hertsen boeck:
Haer schoonheyt waert om loven
Die alle t’goet gaet te boven
Is den schat die ick soeck.
Troylus noyt soo haeckte
Nae Breseda in trouwen,
Noch Paris die ontschaeckte
Die bloem van alle Vrouwen,
Soo ick nae myn ontfouwen
Nae haer tot aller stont:
Ist dat ick haer moet laten,
Gheen cruydt en mach my baten,
Ter doot blijf ik ghewont.
Prince my dunckt warachtich
Dat ick sou wesen salich,
Want ick soude eendrachtich
Sien haer lichaem Crystalich,
Haer lippekens coralich
Waren mijns hertsen boet,
Om geen vreucht soud ick wenschen,
want onder alle Menschen
waer niemant soo ghegoet.