Op de voyse: Den tijt is hier, datmen sal vrolijck wesen.
Een Venus dier
Heb ick int hart vercoren
Schoon van manier
Van praet, en staet eerbaer,
Daer soet bestier, comt my dicwils te vooren,
dus int vyer, verbrand der minnen gaer
Want openbaer // is haer myn hert bekent
Dies als sy nu blijckt dach aen dach
Die lieflijck eertijts vry aensach
My comt ontrent,
Haer oochskens van my went.
Is sy verstoort, om dat ick haer beminne
Sy spreeckt een woort
En doet haer wil verstaen
Ick sal my voort // alleyn nae haren stane
Door dit accoort, gheheel te buyten gaen
En my voortaen, regeeren na haer sin,
Met een beleeft en fier, ghelaet
Daer dienen goedertier // om baet
Tot dat ick win, haer die ick bemin.
Maer sy swijcht stil
Dus moet ick duldich draghen
Teghen myn wil, dit lyden en verdriet
Sonder geschil, soud’ ic doen haer behagen
Dat het ghevil, dant ick eens hadd’ bespiet
Haer wil, is niet, want sy t’bidden veracht
Dus wilick ghestadich minnen // al
Op hoop, dat ick verwinnen // sal,
Dat ic verwacht, op trouwe dach en nacht
Princes ydoon, wilt nu u sinnen keeren
Tot een persoon, die u van herten mint
Al zyt ghy schoon
Gheeft hem alt’ants in eeren
Met troouwe loon, die t’uwaert is ghesint
Maect dat hy wint, u liefd’ die liefd’ betoont
Verdrijft zijn smert met reden // soet
En dat hy heeft ghebeden // doet
Sijn diensten loont // en liefd’ met minne croont