Op de wijse: Quand sera ce ma Maistresse. Schoon Lief waer sal ic henen keeren Die nu leef van u absent? Moet ick u liefde ontbeeren, Noyt en leedt ick meer torment: want door u wesen // lieflijck ghepresen, Ben ick gheheel ghewont, End’ u fraye manteren Seer goedertieren // maken mij hart ghesont. Waerom is myn harte tot asschen Niet verbrandt, myn liefste greyn? want myn ooghskens veel te rassche weenen ghelijck een Fonteyn, waer door myn leden Zijn vol onvreden // en lyden groote smart, Om u Ionckvrouwe, Suyvere kersouwe, neemt doch op my regart. Heb ick niet om u gaen dolen Over Zee myn lijf ghewaeght? Die myn hartgen hebt ghestolen, Wat baet het doch veel gheclaecht? Niet u ghebieden Dede my vlieden // van u noch u beveel heel. Maer vierich minnen, waer door myn sinnen // waren verlooren. Ick dochte als ick u ghesichte Derven soude, myn Lief eerbaer, Dat my t’hart dan soud’ verlichten, Maer t’ontrorte vind’ ick waer, Want Lief u deuchde En jonge jeuchde // die comt my daghelijcks veur, maer deur myn herte Lijdt pijn en smerte // en doet dat ic labeur T’staet altemet in u handen, Mijn leven ende mijn doot, Ghy meucht my brenghen in schanden,
Oft verlossen uyt grooten noot, Veel meerder glorie Ende victorie // sult ghy vercrijghen siet Ist dat ghy tleven My weer gaet gheven // die ligh in swaer verdriet. Princesse wat sout u mogen baten, Dat ick sterf o Lief minjoot? Wilt my doch Liefken niet laten, Maer doen rusten in u schoot, Soo sal ick blyven Vreuchde bedryven // u Lief altijt ghetrou, Moet ick u derven, So sal ick sterven // van druc ende van rou.
Cookies on Poetry Cove