op de stemme: Rethorica fier. O Mey playsant // coutheyts vyant die weelde plant // seer triumphant, Aen elcken cant // u comen loven, want u aessem sacht // seer Liefflijck lacht, Door u dous cracht // wert voortgebracht
Dat lach versmacht // in coud’ bedoven, V oude fleur comt weer boven, Omhelsen doet // ghy Lucht en Aerde, T’welck overvloet // voort brengen doet, Door vruchten soet // soo dat men spoet, Nutticheyt goet // voorcomt in waerde. T’gheboomt neemt aen // cleedingh van blaen, Die groenlijck staen // tot lust verlaen, Gaet ooc ontfaen // sachte wints bewegen, Die velden groen // die wat leeft voen, Tot ruychte spoen // in dit saysoen, Door het toedoen // van uwen zeghen: T’ghebloemt heeft me vercreghen Schoonheyt, reuck, en cierlijck bloeyen, De Thuynen gemeyn // veelverwich reyn Staen groot en cleyn // in onse pleyn, Door u certeyn // lieflijck en groeyen. Het pluymgediert // seer schoon verciert, Zijn sang bestiert // en vreuchlijck tiert, Soot ghemaniert // is van natueren: Onrustich noch swaer // sonder misbaer Is t’water claer // en lijdt voorwaer T’ghebruyck van haer // tot allen ueren, Gheen onghemacx besueren Wilt ghy lustighe Mey lijen, Voorteling bespoort // ghy aen allen oort Met soet accoort, nu rechte voort, Ende oorboort // lieflijck verblijen. O vrolijcke tijt // diet’ al verblijt, Prinslijcke vlijt // ghy waerdich zijt, Ghebenedijt // gaet men u achten Want Auroras gsicht // Flora u Nicht Phebus zijn licht // Venus ghericht, Cupido schicht // brengen haer crachten, Nuttelijckst sy altoos wrachten Wanneer ghy Iaerlijcx zijt verschenen, Met snaer gheclanck // lieflijck gesanck, Deuchtlijcke danck // zijt hier in swanck Den Lauren Ranck // wy nemen.
Cookies on Poetry Cove