Op de wijse: Als begint ofte Mijn oochkens weenen. Bedroefde hartken wat moet ghy lyden Die verloren heeft zijn soetelief Onghetroost tot allen tijden Die hy hooch al in zijn hart verhief En heeft haer altijt eer bewesen Boven eenich Vrou ter werelt wijdt Maer door een ander wort ghy mispresen, Geeft selfs ghetuyghenis wie dat ghy zijt. Moet sy niet wesen straf van natueren Dat sy haer liefken laet desolaet, Ick seg ten zijn geen Venus cueren Dat sy haer oochkens op een ander slaet. Den vyant is teghen vrienden en magen Die verlaten heeft die haer bemint Om een diet harteken geheel doet knaghen, Hy is veracht, die eens was haer vrient Ben ick niet rijck van grooter machte Of mijn wesen van ghedaente slecht Aenmerckt mijn liefde van grooter crachte Of soeckt ghy t’goet dunck my onrecht Soo set ick Venus al op een sije Met Cupido wil ick spaceren gaen, Mijn liefken soecken een ander partije Om t’groote geest, soo ist haer al ghedaen. O hart neemt moet wilt u verkloeken Al plecht ghy eens int hart te staen Wy willen elders een ander soecken Soo schoone wassender als daer vergaen V Woorden licht soet van vrouwen Die met alle winden waeyt Ick en cost u dat niet toe betrouwen, V liefde was in mijn hart ghesaeyt
Gedenct schoon liefken dat ic u verhaelde Dat vrouwen sinnen, so snellijck draeyt Met schoone woorden ghy my betaelde Ten soude niet zijn, of ic waer gepaeyt. Heb ick misseyt buyten mijn weten Daer ick u liefken mede heb verstoort En wilt my daerom niet vergeten Het waer mijn leet lief geeft confoort. Soo mach ick te recht wel spreken Dat u liefde moet seer wanckelbaer zijn Soo recht misdaen en wort versteken Des mijn hart leyt in grooter pijn Had ic gheweten wat u harteken lusten, Ick had gecregen waert in mijnder macht Ick stel my selver in grooter onrusten Voor dese loon en hadde ick niet gewacht In wat ongelust ben ick gheboren, Die ick bemin dat sy my haet, Ick gunne haer deucht maer tis verloren Want buyten reden worde ick versmaet. Princesse valiant doet nae mijn rade, So doet u lieveken die na u haeckt, Besiet ghy u selve niet als die quade, Hoe in liefden zijn hartcken blaeckt.
Cookies on Poetry Cove