Op de wijse: Almangie. Oft, O werelt vol valsch behagen. Laet my nu troost ontfanghen, Van u met soet verlanghen, Mijn pijn en swaer verstranghen Sult ghy doen cesseren, Wilt alle valsche slanghen: De welcke gaen haer ganghen
Aen u niet laten hangen, maer wiltse van u keeren want sy nu rechte voort, Niet soecken dan discoort Ick woude dat haer de moort Al sloech sonder confoort S osouden wy vermeeren, en alle vreucht hanteren Die nijders gaen verneeren Met also soet accoort. Wilt ghy nu nz genesen, mijn hart benaut met vresen So sal ick corts nae desen Den doot al moeten smaken, want u reyn eerbaer wesen T’welck moet worden ghepresen Dat heb ick uyt ghelesen, Hoe sal ick daer aenraken Ghy zijt dach ende nacht, altijt in myn gedacht Och had ick doch verpacht, Vrou Venus groote cracht // soos oude ick u ghenaken Na niemant anders haken Dus wilt my doch niet laken Of ick in liefden versmacht. Mach ick niet deerlijck claghen Dat ick het pack moet draghen Het sal myn hart deurknaghen wilt sy my niet verhooren Quam ick in haerbehagen, by nacht of by dagen Ick sou noch vrfeuchde ghewaghen Maer liefde doet my versmooren Tis my een groote pijn, dat ick van haer moet zijn want haer claer aenschijn, doorstraelt dat harte mijn Ghy weet lief van te voren, Dat ic sou zijn verloren, en ghy met scharpe sporen Doorstaeckt dat hertem mm. Princesse lief verheven, wilt my nu geven tleven want niemant macht my gheven Dan ghy tot deser stonden Tot u werd ick ghedreven, Door kermen en door beven, En laet my doch niet sneven, Maer heelt myn diepe wonden,
Aenhoort doch myn gheween Weest niet ghelijck een steen want u en anders gheen Lief ick int harte meen Dan u hoort mijn vermonden Aen u ben ick ghevonden En ghy hebt my verlonden Ghy breeckt myn hart ontween.
Cookies on Poetry Cove