Op de wijse, Ick vind’ eylaes my gheheel in noot. Aen hoort geclach // O bloeyende jeucht Die u vermaect in ijdele vreucht En spiegelt u vry, Neemt exempel aen my, De wijl ghy meucht Ick heb wel eer ghetriumpheert Wellust des vleys altijt gheeert Met vrolijck, jolijt, nae des werelts tijdt Twelck haest verkeert. Danssen en spelen heb ick ghesocht, Mijn tijdt in ydelheyt over ghebrocht, T’is my nu wel leet, T’is Godt diet weet, Waer ick om docht Bancketeeren en vrolijck te zijn Lieflijck aenschouwen, mijn liefs aenschijn Dat was voorwaer mijn vreucht eerbaer Mijn Medecijn.
Maer hyet is eylaes // nu seer verkeert, Ick die de werelt so heb geeert Vind my nu in noot deur den wreeden doot Die my turbeert Wat ick aenschou t’is my al pijn, T’geen my wel eer vreucht plach te zijn, Dus ben ick ontrieft, maer alst God belieft Salt anders zijn. Niet isser dat ick heb beclaecht Dan dat ick de werelt dus heb behaecht, Die so lieflijck toont, Maer soo bitter loont Twelck my duer knaecht. In mijnen fleur word ick ghestruyckt, Ghelijck een roose die daer ontluyckt, Dewijl hy staet // en bloeyt seer delicaet Wort af ghepluyckt Tis een quaet fondament daer hy op bout Die hem op aertsche vreuchde betrout Want die felle doot spaert cleyn noch groot Ionck nochte oudt. Hercules soos eer vermaert Heeft slanghen en draecken metten swaert Door zijn groote cracht, Te niet ghebracht Is niet ghespaert. Cresus de rijckste der werelt wijt, Salomon in wijsheyt onbenijt, Zijn alle ghevelt, duer doots ghewelt In corter tijt. Hector van Troyen seer valiant, Achilles die vroomste van Griecken-landt, Zijn alle vergaen, Met Helena schoon gedaen En Paris playsant. Die niet beweecht is als een steen, Ick sie exempel int ghemeen Want men niemant en vant die dan doot verwant Dan Godt alleen. O doot O doot breeckt u propost Dat ick van druck mach werden verlost. Tot Godt den Heer neem ick mijn keer Hy is mijn troost.
Adieu, Adieu druck fantasy, O Princelijck jeucht ghedenckt die vry, Want een Roose die bloeyt // wort haest gesnoeyt Als ghy siet aen my.
Cookies on Poetry Cove