Op de wijse: Den tijdt is hier. Geluc end’ eer wil u ons God verleenen Bruydegom Heer, in desen uwen staet Vrou Bruyt seer teer u wil die Heer met eenen Nae u begeer geven voorspoet en baet End’ uwe zaet vermeeren als het sandt Dat ghy sult sien in u gheslacht Een eerbaer kint seer groot geacht, wel opgebracht, goet en cloec van verstant. Zijn seghen rijck, sal ooc goet vermeeren So ghy gelijc al zijn geboden houdt Sonder afwijck u sal die Heer vereeren Neemt doch geen swijc, met silver en met gout Op hem betrout die al u doen aensiet Voor teghenspoet weer niet en heeft, De Heer die sweeft regeert en leeft Die seghen gheeft oock den zijnen niet. Ick was eertijt seyt David jonc van jaren Maer ben subijt gheworden swac en out Dan in myn strijt, sach ic noyt int beswarenn Des hongers wijt, ben die op God betrout Want hy aenschout zijn kinderkens seer cleyn Siet hart in ’t lyden midden aen Dat sy om broot niet bidden gaen
wilt op hem staen die u verlost alleyn. Portia schoon, sou al haer eer verliesen Vrou bruyt ydoon, dat sy int leven was V voor zijn loon sou Paris selfs verkiesen, Stont ghy ten toon, by Heleen op dit pas als Sara was, deuchtsaen zijt ghy voorwaer Met luck en voorspoet in dien staet Vermeerderen moet uwe zaedt, Gods wijsen raedt, des houwelijcx eerbaer. Wilt nu gheneucht mz ons Bruydegom oorboren En sijt verheucht in desen zijnen feest áensiet die deucht van ons vrou bruyt vercoren en singt mz veucht, als wt doen minst en meest Eenen blyden geest betoont nu metter daet Laet doch u fantasyen staen Van u melancolijen gaen, Van syen aen, siet ons Bruyt in dees staet. Na Gods bevel, sult ghy vrou bruyt verlaten Met goet opstel, u Vaders huys vermaert Sijt niet rebel, hochmoedicheyt wilt haten Maer voecht u wel dicht by u Bruydegom waert ghy sult van aert kinderkens crigen goet Door dat ghy met vrienden raet Het // zyt in d’echten staet Met uwen zaet vermeerderen sal u goet.
Cookies on Poetry Cove