Op de wijse: Alst begint.
Al waer ick half doodt
Ia met fenijn vergheven
Door u schoon lief minjoot
Sou ick vercrijghen t’leven
En sonder u mijn lief verheven
Al waer mijn hart also gesont in corter stont
Sout met den strael des doots werden gewont
Want mijn hart, siel en lijf
Rust lief op u ghenade
V knecht ic eewich blijf, al vielt tot mijnder schade
V goetheyt wijs van verade
Voor comen sal ick al sulcken verdriet
Dat hoop ick siet
Door trou en deucht die my van u geschiet
Menighen tijt certeyn
Gae ick mijn occuperen om liefd met liefde reyn
Wel te recompenseren,
Tot danckbaerheyt streckt mijn begeeren,
Ick salt bewijsen metter daet lief delicaet
Soo lang die asem wt mijnen monde gaat
Al des werelts jolijt
Staet my als droefheyt teghen
Daer ghy lief niet en zijt, in wient al is gelegen
Can ick gheen vreuchde pleghen
Gheen druck en valt my also swaer
Schoon lief eerbaer
Als u absent tot eenigher tant dats claer
Deuchtsame schoon vrou
Princes waert om beminnen
Blijft u Dienaer getrou, Verandert niets van sinnen
Laet u van geen expreets verwinnen
Mijn liefde sal tot gener tijt, tsy wiet benijt
Vergaen, voor dat de doot mijn hart doorsnijt.