Op de wijse: Ick seg Adieu.
Door liefde blint leef ick in onrust sware
Ick heb besint, een broutgen wijs eerbare
Van wesen schoon, fier van ghelaet
Van lichaem cloeck, en soet van praet
Ick vry met raet // maer sonder baet,
In desen nieuwe Iare.
Want als sy siet mijn wil en cleun geslachte
T’is min dan niet, ic moet wt haer gedachte
Sy stuert die schuyt aen dander cant
En hout haer aen een beter landt
Dus tot een pandt door trou ick schandt
Int nieuwe Iaer verwachte.
Ic soeck mijn hart met reden te bedwingen
Op dat ick smart, En droefheyt mach ontspringhen
Maer als ick haer voor my sie staen
Ick loop weer in den selven baen!
Ick spreeck haer aen, dan moet sy gaen
End’ sien nae andere dinghen.
Ben ick niet sot dat ic haer niet kan laten
Nv sy haer spot, met my hout op der straten
Waer door mijn val wert openbaer,
Ick loop noch even stijf na haer
End’ hoop voorwaer, int nieuwe Iaer
Dat Meysgen te bepraeten.
Een yder hoor, ic van haer goetheyt spreken
Dit is het spoor, dat my eerst heeft onsteken
Dit doet my mijnen even seer,
Al heeft haer hart van my een keer,
Tçomt noch wel weer, ist Gods begheer
Troost sal my niet ontbreken
Al is u knecht, Princes een slecht persoone
Sijn hart oprecht aensiet, bruyckt wijsheyt schoone,
Int nieuwe Iaer u sinnen keert
Sijn woort te hooren u verneert
Eer droefheyt meert doet sijn begheert
En schenckt hem trou tot loone.