op de stemme: Ick hadde een ghestadich Minneken.
Adieu reyn Bloemken roziere,
Die my by uwer deucht
V Wesen ende u manieren
My dickwils heeft verheucht
Peynst om my als ghy meucht
Als ic tree uyten Lande, myn hart laet ic u te pande
Adieu solaes en vreucht
Adieu ghy doet myn smerte
Adieu noyt meerder gherief
Adieu myn jonge doen harte, berooft my als een Dief
Adieu myn liefste Lief,
Als ic ben uyter stede, ick bid u om een bede
Leeft daghelijcx desen brief.
Als ghy de brief hebt ghelesen
Ghy doet my liefs genoech,
wilt doch ghedachtich wesen
die eens tot u minne droech // ick sal u spade nochg vroech
Schoon Lief oock niet vergeten
Maer hartcken ic laet u weten
dat noyt pacxken so swaer en woech.’
Wilt u doch eerlijc dragen,
En peynst doch om den endt
Want nu en tallen daghen,
Blijft ghy in my gheprent // T’is God diet harte kent
schoon lief wilt daer op dencken // mijn bloet sal ic u schencken
myn hart tot een testament.
Dat wy nu moeten scheyden
T’is myn een sware pijn
Christus wil u geleyden
T’moet al gescheyden zyn, maer ic hope in Corte termyn
spijt alle dese nyders treken // wy sullen malcander spreken
En drincken den coelen wijn.
Adieu Princesse ghepresen,
Tis al om u ghedaen,
wilt doch ghedachtich wesen
want i moet van u gaen // God die wil u bystaen
Schoon Lief comt my te baten
Dat ick u nu moet laten,
Dat cost my menighen traen.
FINIS.