Stemme, Alst beghint.
Seght my Godt en natuere,
Hoe mach dit comen by,
Dat mijn Liefs aensicht puere
Soo wit is? en dat sy
Twee lipkens heeft al noch
Schoon root sonder bedroch.
En draeght oock in tghesichte
Bruyn ooghskens schoon en claer?
Wijnbraukens swart en dichte?
Een reyn swartbloedich haer?
waerom is sy verciert,
En soo wel ghemaniert.
Waerom is haer gegeven
Een Godtlijck wesen goet?
Daer toe een gheschickt leven
End’ een eerlijck ghemoet?
Die my tot aller tijdt
Aendoen dus swaren strijdt.
Nochtans tot allen tijden
Sa lick haer dienaer zijn,
Al moet ick om haer lyden
Verdriet en bitter pijn,
want myn liefde is voorwaer
Ghestadich end’ eerbaer.