Op de wyse, Ghy praet my veel van kussen. Helpt my met luste singhen Wat leven dat ghy voert, Die lust voor alle dingen Nae moye meyskens loert. Die dach en sal niet comen zyn slapen is gedaen, dit doen zyn soete dromen Die nut zijn rust vergaen Die son en mach niet rijsen Of hy is af ghecliet, hy nutticht dranc noch spijsen Voor hy die liefste siet. Hy loert en lonckt op ’t strate Elc merct zijn wesen soet. hy hout regel noch mate
Maer loopt zijn lief te moet. Heeft sy gheen lust tot wercken Spaceert sy by de dijck, Of gaet sy eens ter kercken Dit weet hy alle ghelijck. Hy eet noch drinckt met lusten hy staet als op der jacht, zijn hart en can niet rusten Liefd’ quelt hem dach en nacht. Hy dwaelt after en veure tot aen den avont laet, comt sy dan in de deure Sy crijcht een soete praet. So hy een ander minnaer vindt By zyn Ionckvroutgen staen Van rou en vrees zijn hart begint Als een vuyl ey te slaen. Maer als het huys ghesloten is so is hy sonder rust, die met dit sop begoten is Sijn honger selden blust. Jy blijft in wint en reghen Tot dat de nacht paseert, maer tis noch niet te degen Als hy dan thuyswaert keert. So hy begint te slapen Sy is in zijn ghesicht Meent hy dan vreucht te rapen So valt zijn turf te licht. Die rust wacht uyt zijzn oogen, Hy tast met claer bescheyt Door desen droom bedrogen. Noch nae de jonghe Meyt Dan dit zyn fantasyen Die met dit ongeval den prins altijt bestrijen Dus blijft hy even mal.
Cookies on Poetry Cove