Op de wyse: Schoon Liefken jent. Cupidoos schicht // mz recht bedicht Die cracht der minnen, Int hardt brant sticht // en my aen een verplicht, Wiens lieffelijck ghesicht // my als der Sonne licht Doorschijnt van binnen, In gaven rijck, ick noyt en vandt Een haers ghelijck // in cloeck verstandt, Maer laes ick vind in my gheplant Twee die partyen, Om d’overhandt // beyd’ even vaillant, Dats hope en vreese, want // sy steken vry den brant Int harte om stryen. De hope soet // wil in t’ghemoet Een starckte bouwen, Maer vreese ontdoet // en werpts’ onder de voet, D’een tuyght quaet dander goet, gheluck oft teghenspoet Wordt my ghebrouwen, Och of tgheluck // my gunstich waer, En vreucht na druck // wou schencken claer Gheen pyn so groot die my te swaer Soud zyn om draghen, Mocht ick met haer // myn liefste Lief eerbaer In echt verlost van vaer // als een getrou Minnaer, Eynden myn dagen. Wat vreuchde can doen // dit te vermoen Alleen inwendich? Ic wil my spoen // by haer, om myn behoen En maken my soo coen // dat ick haer deed bevroen Myn druck ellendich: Maer schaemtens macht // verbiedet my En liefkens cracht // seyt, doet het vry, Op hoop van troost wil ick my by De Liefste voeghen, Wech schaemte ghy // en vreese aen d’een sy ghy doz slechs dz ic ly // o venus maect dz wt
Ons beyde ghenoeghten. Princes mijn noot // en lijden groot Wilt doch ontfermen, Levende doot // verwacht schoon Lief minjoot Wt u mondeken root // een troostelijc woort alsoot Vereyscht myn kermen: Mijn dienst oprecht // ick presenteer V inder Echt // op deucht end’ eer, Ghy zijt alleen die ick begheer, Mijns hartsen leven, En werpt met veer // hem jonstich te sien weer, wiens pyne is veel meer // dan hy can clagen seer, Oft can aengheven.
Cookies on Poetry Cove