Op de voyse: Galliaerde Malavesaf.
De liefde blent // gaet my bekent
Met groot torment
Nu swaerlijck plagen, waer ic my went
Zijnde absent // van u lief jent
Soo moet ick claghen, In verdriet
Door liefde hiet men my siet, gaen te niet
En gansch verjaghen // dus suyver greyn
Acht u so cleyn // t’aensien certeyn
Mijn liefde reyn // wilt mijn gheweyn
Doch helpen draghen.
Want u licht claer // wesen eerbaer
Doet u dienaer // in liefden derven‘
V sanck eenpaer, uytspraeck voorwaer
Brengt my beswaer // en doet my sneven
V bestier // brengt my hier, veel dangier,
Dat my schier // rust gaet beweghen.
Dies my doch jont // Lief u verbondt
So sal terstont // mijn hert doorwondt
Wesen ghesont // in vreuchden leven.
Goddin u keert // en u verneert,
Hem die u eert // laet troost verwerven
Liefde useert // quae raedt afkeert.
Nae u begheert // suldy vreucht erven
Des nijders macht // nu veracht
Want haer cracht // alleen tracht’V te bederven // dies nu verlaet,
Door mijnen raet // dees valschen praet
T’gheschiet door haet // en my bystaet,
V druck sal sterven.
Princes soet // hart lijf en goet
In suer in soet // sal u standich eeren,
Soo ghy wel doet // Lief met ootmoet
Dat ghy u spoet // my te salveeren
Reyne vrucht // en geneucht, sal u jeucht
Door myne deucht // altijt useeren
Hartseer en pijn // nijders fenijn
Met valschen schijn // sal van u zijn
Ghy lief myn // troost gaet vermeeren.