Op de wijse, Alst begint. Door overvloet, comt met der spoet Cranckheyt onsoet, met veel quade humeuren, Want quade bloet vererghen doet, Dies hant en voet, lyden groote doleuren, Dees o gena, vernam ick dra Tot mijner scha, ick cant niet langer vensen, Maer dat ick ga, sit, ligh, oft sta, Mijn podagra, doet my dus leelijck grensen. Dees pijn infect, door het been trect, Nu crum dan recht, seer onlijdtsamich grauwe Ligh ick gedeckt, te bedd’ ghestreckt, Ick word’ gheweckt, het huys dunckt my te nauwe, Ick strijck mijn leen, en t’heele been, Iae kuypt en scheen, op hoop van te versachten, Wil ick my cleen, end’ yet vertreen, Ick valle daer heen, al waer ic sonder machten. Met oly-smout, dierbaer als gout, Voor Eycken hout, ick dese pijne salve Noch pap gebout met kruydt gedout En seep en sout, maer t is noch heel noch halve, Maer dat ick wijck, noyt dies gelijck Dies ick beswijck, een mensch die mach wel vreesen, Noyt const soo rijck, noch magnifijck, Die dees artijck, oyt geeft comen ghenesen. Gae ick dan mee, t’eenigher stee, En stoot mijn tee, so sietment aen mijn lijden T’doet my so wee, oft door t’hert snee, Och hey och hee, k’en cans my niet vermyden, Dees pijn die staet, in een qua graet, T’is al te laet, daer is al ins luentie T’blijft even quaet, ick vind geen haet
Gheen beter raet, dan goede patiëntie. Boven dees pijn, bitter als brijn, Hoe macht doch zijn, so gaet men met my jocken, Want Claes en Krijn, oock Griet en, Trijn Betuygen myn, en seggen t’zijn de pocken: Spreeck ick dan weer, tot mijner eer, End’ excuseer, ten sijn maer fantasyen, Sy winnent veer, na haer begeer, En seggen weer, t’zijn d’oude boeverijen. PRINCE Princen te gaer neemt exemplaer Aen my voorwart, die noch zijt jonck van daghen Houdt maet eenpaer, of corts hier naer Sal volgen t’Iaer, dat ghy als ick sult slaghen: Die’t niet en weet, hoor nae t’secreet, V niet vermeet, aleer u naeckt vermincken, Venus vergeet, hebt Bachum leet, Houdt goe dieet, so suldy selden hincken.
Cookies on Poetry Cove