Op de wyse: Tribulatie en verdriet.
Den tijdt is hier
Datmen sal vrolijck wesen,
Want in elck quartier,
De mey seer lustich staet,
Sonder dangier, can Venus ons ghenesen,
En Cupido fier, die sal oock geven raet,
Om te verstooren des nyders tongen quaet
Want sy benijden // seer
Dat yemant sou verblijden // meer
Selfs sy bezijden // eer
Vallen al in misdaet.
Wy zijnse quijt,
die ons hier deden smerte
Dies wy met jolijt
Brengen den mey playsant
met appetijt, gebruyct elc vreucht int herte
Om dat hart en nijt
So vast leyt inden bant
Soo wordt de alderliefste, den Lauwerier geplant,
Noyt reynder liefde, joet
Pyramus Thisbe briefde, vroet
Twelck hem doorgrieven doet,
doen hyse niet en vant.
Hier woont die schoone
Laet ons den Mey haer dragen
selfs in persoone, als minnaers toebehoort,
Of sy ydoone, schep inden mey behaghen,
Veel vreuchts ten loone,
Crijgen wu door haer woort,
Want haer soete sprake
Die gaf ons nu confoort
Als sy te ontsluyten plach
den geest in zwaerder muyten lach
Daermen uytspruyten sach
Reyn liefde met accoort.
Prince eerbaer,
Liefde bracht ons te voren
Dies wy sonder vaer,
Vielen dus slecht ghesint
Om dat alle jaer,
den mey doet vreucht oorboren,
Metter consten claer
Met hem diese bemint,
Soo hebben wy eenpaer
Gelijckt der consten vrient,
Sonder argelisten, vry
So zijn wy Catharnisten // bly
Danckelijck neemt Artisten // ghy
Van ons liefste verwint.
FINIS.