Op de wyse, Adieu reyn bloemken rosiere.
Schoon bloemken uytghelesen
Aenhoort myn claghen groot
Van u can ick niet wesen
My dunckt ick sterf den doot:
Troost my schoon lief tis noot
In desen swaren aenstoot,
Want ghy cont my doch helpen,
Het lyden en commer stelpen
Door ghenade bloot.
Wilt hem ghenade gheven, die u bemint voorwaer
want in myn hart verheven
Staet ghy lief en gheen aer
Door u Bruyn ooghen claer // en ooc u geele haer
Maer in u heb ick behaghen,
En wilt om u al waghen
Lijf goet, t’valt my niet swaer.
Och lief weest niet als steene
Verhart in uwen gront
Maer hoort doch myn gheweent,
Schoon lief maeckt my ghesont,
Want u schoon rooder mont, en u borstkens ront
Die doen my t’herte verblyden
Waer deur ick stel besyden,
Alle droefheyt tot deser stont.
Oorlof Princesse ghepresen
Wilt doch ghedachtich zijn
Vwen dienaer midts desen,
Die ghy aen doet groote pijn,
En acht gheen nijders fenijn
Schoon int aenschijn
Want sy was valsch van binnen
En maeckt twist op onverwinnen
Daer twee goe liefkens te samen zijn