Op de wijse: Die lustelijcke Mey
Gheene dits klaar, verheughen haer
Dan die vreucht mede brenghen
In gelijcke schaar, verblijt te gaar
Wtte lustich vooren singhen
Elck cloecke voecht sich na den tijt:
Deuchdelijcken uyt ghelaten zijt
Wanlust maeckt kost verlooren
Dies laet ons vreughd’ oorbooren
Wt sorghe spruyt, gheen bly gheluyt,
Droefheyt moet vreuchde derven
wat schrict doet uyt, smaect vreuchts virtuyt
Daer nut sult ghy verwerven,
Die den klappaar ’t minste vreest
Pynicht en doodt hem aldermeest
wy scheyen niet voor morghen
Dus laat Fiolen sorghen.
Een yder sal, met bly gheschal,
Sijn naeste dienen vooren
Ghy Vryers al, wilt in dit dal,
Liefs jonst met dienst becooren:
D’ooghens die ghy haer werpt toe
Neemt sy uyt reynder harten int goe
Croeskens wilt haer toe drincken
En vreuchdigh kuskens schincken.
Prince.
Die wijngaerd ranck, dies elck haer danc
Verfrayt met wijn het herte
Den soeten sanck, snaren gheclanck,
Bevrijt t’ghepeyns voor smerte
Doch boven wijn ende Muzijck,
Verheughen des Vroukens innerlijck,
Des doen de vreuchde rijsen:
Men kanse niet vol prijsen.
FINIS.