Op de wyse: De Winter is ons verganghen. Leander.
Een groet seynd’ ick u met woorden, Die ick liever selver bracht Maer den windt uyt den Noorden Belet my dat door zijn cracht, Hoe weynich jonst der minnen Draecht Godt: want myn begheert Is slechts vreucht te ghewinnen Met u myn Liefste ghe-eert. Hero. V troost my toegheschreven Sijn woorden, en soet verdriet Dies schickt o Lief verheven Dat ick de daet gheniet De tijdt die u gaet houwen Van my, die doet my pijn, Haest u, denckt dat de Vrouwen In’t minnen vyerich zijn. Leander. Soo haest hem sal betemmen De lucht so Swart als peck, Sal ick my spoen te swemmen Nae u Lief sonder vertreck, Want my waer aenghenamer Het schrijven, dan de pen, Dus wort het weer bequamer Terstont ick by u ben. Hero. Ghy condt u liefd’ vergheten Als ghy rijdt en vlieght ter jacht, Maer wy niet anders weten Dan te spinnen dach en nacht, Mistroost denck ick door desen Soo haest het weer wat stilt, Hy hadd’ hier moghen wesen Maer hy heeft niet ghewilt. Leander. Mijn hert is seven daghen Als de Zee ontstelt gheweest Ick doe niet dan claghen, Altijt dunckt my in mijn gheest,
V fackel sie ick lichten, Mijn Leydtsterr’ in myn noot, Die in my staech doet stichten Een vyer der minnen groot. Hero. Met veel droevighe clachten Gae ick dickmael aen strant, Dick wacht ick heele nachten En steeck het licht aen brant, Dickwils int fantaseren Door liefdens groot onrust, Worden u sachte cleeren (In u plaets) van my ghekust. Leander. Gheen jalousy laet crencken V seer liefdragend’ ghemoet, Want als wy overdencken Den troost en kuskens soet, Die wy nae t’swemmen moedich Van u corale mondt Ontfanghen overvloedich, Werd’ ick van nieus doorwondt. Hero. Mocht ick u weer ontfanghen Ghelijck ick wel eertijts plach, Daer nae staet mijn verlanghen Wel menighen nacht en dach, V liefde gaet my dwinghen Tot u liefd’, dit claech ick nu, Mijn praten, kouten, singhen Is o Lief altijt van u. Leander. Ick sucht om u ghestadich Want by u Lief is mijn hert, Maer die windt onghenadich Altijt meer en meerder wert, T’is ons een groot beswaren Dat ons liefde voortaen Neptuni lichte baren Ten dienst sal moeten staen.
Hero. Altijt in mijn ghedachten Dunckt my schier dat ghy al swemt Sal slaep mijn druck versachten Den droom myn hert beclemt In u armkens seer lieflijck Werd’ ick (dunckt my) ghekust, En nae u swemmen grieflijck Werdt uwen brandt gheblust. Leander. V jonst end’ u schoonheden Acht ick alle moeyten waert, Die was ick corts gheleden Nae u driemael op de vaert, Maer Boreas ontsinnich My weer te rugghe dreef, Hy en waeyd’ niet soo vinnich Doen Hellas daer in bleef. Hero. Dat door windt en weder V derf, en is my gheen druck, Maer ick in liefde teeder Sorgh voor quaet ongheluck, Dats dat ghy yemant aerdich Door u Lief sult aenslaen, En my dan als onwaerdich Sult vergheten en versmaen. Leander. Als Tantalus ongheluckich Ick seer diep int water sit, Nochtans versmoor ick druckich Van dorst door liefde verhit, Ghy sult my niet langh derven, Troost u, zijt niet verbaest, Ick sal int water sterven Oft by u wesen haest. Hero. Waerom swemt ghy so traechlijck, En verhoept nae soeten tijt? Ben ick u noch behaechlijck,
Hier te comen u doch vlijt, Sorght niet voor t’weder keeren Het waey oft sy dan stil, Hier meught gy nae begheeren Volbrenghen uwen wil. Leander. Princes int hert vercoren, Had ick slechts een uer respijt, Sy soud’ niet gaen verloren By my, dit wel seker zijt Trouw blijf ick, leeft in vrede, Voor ontrouw eest niet bangh Omhelst dees in mijn stede In u armkens so langh. Hero. Ghetrouheyt wilt betoonen, Edel Prins, weest niet te stout En wilt ghy wns niet schoonen, So schoont mijns, t’onweder schout, Het swemmen wilt wat staken, Op mijn leven doch let, End’ wilt u hert vermaken, Door desen doch altemet.
Cookies on Poetry Cove