Op de wyse: alsoot beghint. Myn sinnekens verstooren, druck lyden comt my te vooren, Om een dien ick heb uyt vercooren Mach ick haer ghecryghen niet, wat dede ick oyt gheboren My dunckt het is doch al verloren Quae nijders vol toren die doen my swaer verdriet // altijt ben ic gespiet Hoe heymelijck dattet gheschiet Ten mach my oock niet baten Dat doen altoos, Quae nijders tonghen boos Dat ick die alderliefste moet laten. Secretelijck wy twee binnen die malcanderen seer beminnen Men moet oock wel bekinnen Geen liever paer dan wy // al wat ic gae beginnen Sy comt nimmer uyt myn sinnen Mocht ick eens troost ghewinnen So waer ick van sorghe vry, Dat doen quae nijders party dat ick niet mach comen by Om u alderliefste te spreken, dat mocht ick eens certeyn // Alderliefste greyn Ick soudet also lustelijcken wreken. Waer ick my wende of keere, Ick doe niet dan ick fantaseere, Om een dien te begeere // can my geworden niet Ick vreesde al te veuren datse my niet en mocht ghebeuren, Myn sinnekens staen in treuren,
Om een die liefste myn Ick mach by haer niet zijn Overmidts qua nijders fenijn // moet ickse derven Noch sal ic haer siet // begeven niet Al sou ick daerom moeten sterven. Princesse schoon Figuere Om u ist dat ick aldus labuere, wacht u tot alder ure Voor valsche tonghen quaet Al schynen sy schoon en puere Sy veranderen tsoet int suere Al zijn wy twee in treure. Ick hoop ons valt noch raet Ghy zyt myn toeverlaet, Mijn sinnekens gants op u staet, Om troost te ghewinnen dus lijdt u doch een weynich noch Ick en sal u niet begheven // myn leven.
Cookies on Poetry Cove