Op de wijse Tant que vivray. De lustelicken Meyes tijt Is heflijck int saysoen, die al wat leeft verblijt, door haer uytspruyting groen En gaet sanckelick jolijt, Int pluym-ghedierte voen. Tgheboomt becleet met blaen Verlusticht het ghemoet, Tghebloemt dat me neemt aen Verscheyden verwen goet doet het ghesicht ontfaen Verkeuchlicke voeding soet. Soud’men dan niet prijsen En met sangh eer bewijsen.
De schoonste tijdt vant Iaer met herten recht danckbaer die lust en vreucht doet rijsen In jongen ende grijsen door hare cracht voorwaer de liefd verweet eerbaer, Waer door wy leven allegaer Die Velden en waranden Sijn veelverwich ghecleet, Venus gebruyckt haer banden Aen al haer minnaers heet die sy in liefd doet branden Door dees soeten tijts beleet, Die lieffelijcke luchte Tot Venus dienst bequaem, doet rijpen Bacchi vruchte En Ceris aenghenaem Boreas die neemt de vluchte door Zephiri aessem heylsaem Soud’men dan niet prijsen En met sangh eer bewijsen de schoonste tijdt vant Iaer Met herten recht danckbaer die lust en vrucht doet rijsen In Ionghen ende Grijsen door hare cracht voorwaer die liefd verweckt eerbaer Waer door wy leven allegaer. Alle de Const-Goddinnen Vieren dees tijdt ghelijck met sangh die strect tot minnen En lieflijcke Musijck, Soo dat droevighe sinnen Hier door nemen een wijck Want Venus is van aert Soo datse droefheyt vliet, En wil al zijn ghepaert daermen Bacchum aenbiet Cupido haer kindt vermaert Cererem gaerne siet.
Soud’men dan niet prijsen En men sangh seer bewijsen den schoonsten tijd, vant Iaer Met herten recht danckbaer die lust en vreucht doet rijsen In jonghen ende grijsen door hare cracht voorwaer die liefd’ vervleckt eerbaer Waer door wy leven allegaer? Wilt dan Prinslijck ghebruycken Tgheen u dees mey toesent En wilt in liefd ontluycken daer u liefken is ontrent, Stelt dan der minnen fuycken daer de deucht is in bekent. So suldy seer voorspoedich Altijt in Mey-maent zijn Nemmermeer quaet vermoedich Vry van hertseer en pijn Want onrusticheyt verwoedich Is eerbare liefds fenijn. Soud’men dan niet prijsen En met sang eer bewijsen den schoonsten tijdt vant Iaer Met herten recht danckbaer die lust en vrucht doet rijsen In jonghen ende grijsen, door hare cracht voorwaer Die liefd verweckt eerbaer Waer door wy leven allegaer.
Cookies on Poetry Cove