Op de wijse, alst beghint. Cupido triumphant Aenhoort mijn lammenteeren Mijn liefste lief playsant Wilt my abandonneren, Sy thoont my snel, Medusa aenschijn fel Mijn jonck harteken doet sy ghequel. Had ick haer yet misseyt, met woorden oft met wercken So mocht sy haer wreetheyt Met recht op my verstercken Maer neen ic voorwaer mijn trouken bood ick haer Wt reynder liefde dat is claer. Doen ick eens tot harte stont Hielt sy my in grooter waerden Het docht haer wesen een vondt Geen liever lief op aerden Als sy my aensach, haer hart was dien dach Verheucht in liefde, is liefde plach. Maer ick en wijts haer niet Al maect sy haer partie. dat leedt dat my geschiet En comt door geen envie
maer clappers quaet, die saeyen haer saet Sy maken mijn sinnekens desperaet. Al is sy seer gestoort op my tallen stonden En heeft mijn hart doorboort met dootlijcke wonden nochtans so sal te zijn, Haer getrouwe dienaer sijn Al laet sy mijn harteken met fenijn. Maer als ick overpeynse // ons troostelijcke saken Die wy so menich reyse Secreet te samen spraken So valt my mijnen moet, gheheel onder die voet mijn oochskens weenen rooder bloet Mocht ick na lang verbeyden Ten laetsten troost verwerven S osoude mijn bitter scheyden Versoeten als conserven maer sy laet my inden noot, ic sterf om haer den doot Door t’weygheren van haar mondeken root Nu waer sy noch te winnen Met den sweert of mit der Lance So sou mijn hart van binnen // verheughen vol playsance Al most ic dan gaen In doots perickel staen Noch sou ick hopen troost t’onfaen. Bleef ic dan inden strijt, als Troylus verslaghen Ick sou om u lief altijt Den doot gewillich verdraghen Vant sterven is hem soet, die doch sterven doet Den minnaer die onghetroost gaen moet. Princesse, liefste greyn wilt my compassie toonen, so sal ic v certeyn met een edel hoedtgen croonen Al van violterkens jent // Goutbloemkens vast gheprent En Olijftacken excelent
Cookies on Poetry Cove